تاثیر داروهای کاهش وزن در تسکین میگرن مزمن
به گزارش دکتر میوه، یک مطالعه جدید می گوید داروهای کاهش وزن امکان دارد به افراد در مدیریت میگرن کمک کنند.
به گزارش دکتر میوه به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش می دهند که مبتلایان به میگرن مزمن که داروهای GLP-۱ مصرف می کنند، در مقایسه با افرادی که داروی استاندارد خط اول میگرن مصرف می کنند، حدود ۱۰ درصد کمتر به مراقبت های اورژانسی برای حمله میگرن نیاز دارند. نتایج نشان داد که این بیماران همین طور کمتر به هر علتی در بیمارستان بستری می شوند یا برای تسکین درد خود به داروی عصبی نیاز دارند. دکتر «ویتوریا آکار»، محقق در دانشگاه سائوپائولو در برزیل، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «افراد دچار میگرن مزمن اغلب در اورژانس بستری می شوند یا باید چندین داروی پیشگیرانه را امتحان کنند تا دارویی را پیدا کنند که بتواند برای آنها مؤثر باشد.»آکار در ادامه اضافه کرد: «مشاهده این الگوهای کاهش استفاده از مراقبت های اورژانسی و کاهش استفاده از داروها برای توقف میگرن یا امتحان کردن داروهای اضافی برای جلوگیری از میگرن در بین افرادی که داروهای GLP-۱ را برای سایر بیماریها مصرف می کنند، نشان داده است که این درمان ها ممکنست به تثبیت بار بیماری به روش هایی که هنوز بطور کامل درک نکرده ایم، کمک کنند.»داروهای پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-۱) هورمون GLP-۱ را تقلید می کنند که به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می نماید، اشتها را می کاهد و هضم غذا را کُند می کند. برای مطالعه جدید، پژوهشگران حدود ۱۱۰۰۰ بیمار دچار میگرن مزمن را که داروی GLP-۱ برایشان تجویز شده بود، با ۱۱۰۰۰ بیمار دیگر که داروی میگرن توپیرامات برایشان تجویز شده بود، مقایسه کردند. پژوهشگران در یادداشت های پیش زمینه گفتند: افراد دچار میگرن مزمن، حداقل به مدت سه ماه، ۱۵ روز یا بیشتر در ماه سردرد دارند که هشت روز از اینروزها علائمی مانند درد ضربان دار، حالت تهوع یا حساسیت به نور را نشان داده است. این تیم از سوابق پزشکی برای پیگیری هر دو گروه به مدت یک سال استفاده نمود. نتایج نشان داد که کمتر از ۲۴ درصد از مصرف کنندگان GLP-۱ به مراقبت اورژانس نیاز داشتند، در حالیکه این رقم برای مصرف کنندگان توپیرامات بالاتر از ۲۶ درصد بود. پژوهشگران دریافتند که این بیماران ۱۰ درصد کمتر به رفتن به اورژانس نیاز داشتند؛ ۱۴ درصد کمتر در بیمارستان بستری شدند؛ و ۱۳٪ کمتر تحت عمل بلوک عصبی قرار گرفتند یا تریپتان دریافت نمودند. بیمارانی که از داروی کاهش وزن استفاده می کردند، همین طور کمتر احتمال داشت که داروهای جدید میگرن برایشان تجویز شود- ۴۸ درصد کمتر احتمال داشت که والپروات را شروع کنند؛ ۴۲ درصد کمتر احتمال داشت که آنتی بادی های مونوکلونال پپتید در رابطه با ژن کلسی تونین (CGRP) را شروع کنند؛ ۳۵ درصد کمتر احتمال داشت که داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را شروع کنند؛ و ۲۳ درصد کمتر احتمال داشت که دسته ای از داروها به نام gepants را شروع کنند.آکار اظهار داشت: «میگرن مزمن اغلب با شرایط متابولیک و التهابی مانند چاقی، مقاومت به انسولین، آپنه خواب و افسردگی همپوشانی دارد که می تواند درمان را دشوارتر کند.»او اضافه کرد: «تحقیقات اولیه درحال بررسی این مساله است که آیا اثرات ضدالتهابی و عصبی-عروقی داروهای GLP-۱ می تواند در درمان میگرن، نه فقط بوسیله کاهش وزن، نقشی داشته باشد یا خیر.»با این حال، از آنجائیکه این یک مطالعه مشاهده ای بود، پژوهشگران نتوانستند ارتباط علت و معلولی مستقیمی بین مصرف داروی GLP-۱ و کاهش علایم میگرن را اثبات کنند.
حرف آخر اینکه محققان دریافتند که این بیماران ۱۰ درصد کمتر به رفتن به اورژانس نیاز داشتند؛ ۱۴ درصد کمتر در بیمارستان بستری شدند؛ و ۱۳٪ کمتر تحت عمل بلوک عصبی قرار گرفتند یا تریپتان دریافت نمودند. بیمارانی که از داروی کاهش وزن استفاده می کردند، همچنین کمتر احتمال داشت که داروهای جدید میگرن برایشان تجویز شود- ۴۸ درصد کمتر احتمال داشت که والپروات را شروع کنند؛ ۴۲ درصد کمتر احتمال داشت که آنتی بادی های مونوکلونال پپتید در ارتباط با ژن کلسی تونین (CGRP) را شروع کنند؛ ۳۵ درصد کمتر احتمال داشت که داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را شروع کنند؛ و ۲۳ درصد کمتر احتمال داشت که دسته ای از داروها به نام gepants را شروع کنند.آکار عنوان کرد: میگرن مزمن اغلب با شرایط متابولیک و التهابی مانند چاقی، مقاومت به انسولین، آپنه خواب و افسردگی همپوشانی دارد که می تواند درمان را دشوارتر کند.
منبع: دكتر میوه
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب