ویتامین D به درمان سرطان کولورکتال در مراحل پایانی کمک می نماید
دکتر میوه: سرطان کولورکتال (راست روده) در مراحل ابتدایی به طور معمول با جراحی، با یا بدون شیمی درمانی قابل درمان است و میزان بقای ۵ ساله آن حدود ۹۰ درصد است.
به گزارش دکتر میوه به نقل از مدیکال نیوز تودی، اما هنگامی که سرطان کولورکتال گسترش یافته یا به فراتر از روده متاستاز داده است، تنها حدود ۱۴ درصد از افراد دچار این تشخیص بیشتر از ۵ سال از زمان تشخیص زنده می مانند.
تحقیقات اولیه نشان داده است که مکمل ویتامین D۳، در کنار شیمی درمانی، ممکنست به ممانعت از پیشرفت بیماری کمک نماید و میزان بقای سرطان کولورکتال متاستاتیک را افزایش دهد.
به دنبال این نتایج دلگرم کننده، یک کارآزمایی بالینی بررسی کرد که آیا دوزهای بالاتر ویتامین D۳ میزان بقای بدون پیشرفت را در این بیماران بهبود می بخشد یا خیر.
اگرچه دوز بالاتر سبب افزایش بقای افراد دچار تومور در روده بزرگ شد، اما در کل تفاوت مفهوم داری در بقا بین اشخاصی که دوزهای بالاتر و پایین تر D۳ مصرف می کردند، وجود نداشت.
دکتر «کیمی نگ»، استاد پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد و نویسنده اصلی این مطالعه، اظهار داشت: «متاسفانه، نتایج اولیه این مطالعه تفاوت آماری مفهوم داری را در بقای بدون پیشرفت بیماری بین بیمارانی که بصورت تصادفی ویتامین D با دوز بالا در مقایسه با ویتامین D با دوز پایین دریافت نمودند، نشان نداد. همینطور هیچ تفاوت آماری مفهوم داری در میزان پاسخ به سرطان این بیماران یا در بقای کلی وجود نداشت.»
در این کارآزمایی بالینی، ۴۵۵ بیمار دچار سرطان کولورکتال متاستاتیک به صورت تصادفی برای دریافت دوز بالا یا دوز استاندارد ویتامین D۳ هر ۱۴ روز در کنار درمان شیمی درمانی استاندارد برای بیماری خود اختصاص داده شدند.
پس از انصراف بعضی از بیمارانی که بیماری شان پیشرفت کرده بود، ۲۱۲ بیمار در گروه دوز بالا، ۸۰۰۰ واحد بین المللی در روز ویتامین D۳ را بعنوان دوز بارگیری در ابتدا دریافت نمودند و بعد از آن ۴۰۰۰ واحد برای چرخه های ۱۴ روزه بعدی دریافت نمودند و ۲۰۹ بیمار در گروه دوز استاندارد، ۴۰۰ واحد در طول آزمایش دریافت نمودند.
در بدو ورود به آزمایش، میانگین سنی بیماران ۵۹ سال و میانگین شاخص توده بدنی آنها ۲۷.۱ بود.
در گروه دوز بالا، ۳۸.۲ درصد تومور اولیه خویش را در روده بزرگ چپ، ۳۵.۱ درصد در روده بزرگ راست و ۲۱.۵ درصد در رکتوم داشتند. برای گروه دوز استاندارد، ۳۹.۸ درصد تومور اولیه در روده بزرگ چپ، ۳۳.۶٪ در روده بزرگ راست و ۲۰.۴ درصد در رکتوم داشتند.
محققان شرکت کنندگان را تا نقطه پایانی اولیه، که بقای بدون پیشرفت بیماری بود پیگیری کردند. در طول آزمایش، محققان سطح ویتامین D پلاسمای شرکت کنندگان را زیر نظر داشتند.
هیچ تفاوتی در بقای کلی بین دوزهای بالای ویتامین D و دوز استاندارد وجود نداشت.
میانگین بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه دوز بالا ۱۱.۸ ماه و در گروه دوز استاندارد ۱۰.۳ ماه بود. در گروه دوز بالا، ۱۲۰ نفر فوت کردند و در گروه دوز استاندارد، ۱۱۲ نفر فوت کردند.
با این حال، به نظر می آید ویتامین D۳ با دوز بالا برای یک گروه از بیماران مفید بوده است. نگ توضیح داد: «در یک زیرگروه از بیمارانی که تومورهای اولیه کولورکتال سمت چپ دارند، چنین پیداست که به نفع کسانی است که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند.»
با دوز بالای ویتامین D، بهبود قابل توجهی در بقای بدون پیشرفت بیماری در مقایسه با بیمارانی که تومورهای سمت چپ داشتند و ویتامین D با دوز پایین دریافت می کردند، مشاهده شد.
با این حال، نگ گوشزد نمود که این یافته «فرضیه ساز و اکتشافی است و اساسا نیاز به تأیید بیشتر در مطالعات آینده دارد، اما با عنایت به این که می دانیم تومورهای کولورکتال سمت چپ با تومورهای کولورکتال سمت راست متفاوت هستند، جذاب است.»
بطور خلاصه، به گزارش دکتر میوه به نقل از مدیکال نیوز تودی، اما هنگامی که سرطان کولورکتال گسترش یافته یا به فراتر از روده متاستاز داده است، تنها حدود ۱۴ درصد از افراد گرفتار این تشخیص بیش از ۵ سال از زمان تشخیص زنده می مانند. تحقیقات اولیه نشان داده است که مکمل ویتامین D۳، در کنار شیمی درمانی، ممکنست به پیشگیری از پیشرفت بیماری کمک کند و میزان بقای سرطان کولورکتال متاستاتیک را افزایش دهد. بدنبال این نتایج دلگرم کننده، یک کارآزمایی بالینی بررسی کرد که آیا دوزهای بالاتر ویتامین D۳ میزان بقای بدون پیشرفت را در این بیماران بهبود می بخشد یا خیر. بااینکه دوز بالاتر سبب افزایش بقای افراد گرفتار تومور در روده بزرگ شد، اما در کل تفاوت مفهوم داری در بقا بین افرادی که دوزهای بالاتر و پایین تر D۳ مصرف می کردند، وجود نداشت. دکتر کیمی نگ، استاد پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: متاسفانه، نتایج اولیه این مطالعه تفاوت آماری مفهوم داری را در بقای بدون پیشرفت بیماری بین بیمارانی که به طور تصادفی ویتامین D با دوز بالا در مقایسه با ویتامین D با دوز پایین دریافت نمودند، نشان نداد. در این کارآزمایی بالینی، ۴۵۵ بیمار گرفتار سرطان کولورکتال متاستاتیک به شکل تصادفی برای دریافت دوز بالا یا دوز استاندارد ویتامین D۳ هر ۱۴ روز در کنار درمان شیمی درمانی استاندارد برای بیماری خود اختصاص داده شدند. بعد از انصراف برخی از بیمارانی که بیماری شان پیشرفت کرده بود، ۲۱۲ بیمار در گروه دوز بالا، ۸۰۰۰ واحد بین المللی در روز ویتامین D۳ را به عنوان دوز بارگیری در ابتدا دریافت نمودند و پس از آن ۴۰۰۰ واحد برای چرخه های ۱۴ روزه بعدی دریافت نمودند و ۲۰۹ بیمار در گروه دوز استاندارد، ۴۰۰ واحد در طول آزمایش دریافت نمودند. در بدو ورود به آزمایش، میانگین سنی بیماران ۵۹ سال و میانگین شاخص توده بدنی آنها ۲۷.۱ بود. در گروه دوز بالا، ۳۸.۲ درصد تومور اولیه خود را در روده بزرگ چپ، ۳۵.۱ درصد در روده بزرگ راست و ۲۱.۵ درصد در رکتوم داشتند. با دوز بالای ویتامین D، بهبود قابل توجهی در بقای بدون پیشرفت بیماری در مقایسه با بیمارانی که تومورهای سمت چپ داشتند و ویتامین D با دوز پایین دریافت می کردند، مشاهده شد. در عین حال، نگ گوشزد نمود که این یافته فرضیه ساز و اکتشافی است و اساسا احتیاج به تأیید بیشتر در مطالعات آینده دارد، اما با توجه به اینکه می دانیم تومورهای کولورکتال سمت چپ با تومورهای کولورکتال سمت راست متفاوت هستند، جذاب است.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب