راهکارهای کند کردن روند آلزایمر
به گزارش دکتر میوه، یک متخصص طب سالمندی اظهار داشت: با مداخلات پزشکی و مراقبتی بموقع، میتوان روند پیشروی بیماری آلزایمر را تا حد زیادی کُند و آنرا به تاخیر انداخت.
به گزارش دکتر میوه به نقل از مهر، مریم نیک صولت، در رابطه با مدیریت علایم زوال عقل و آلزایمر نکات بسیار حیاتی و کاربردی را بیان کرد و اضافه کرد: اگر مشاهده کردید مادر یا پدرتان گرفتار اختلالات شناختی شده اند، نخستین و مهم ترین قدم اینست که تصور نکنید این رفتارها صرفا بخشی از روند طبیعی پیری است. خیلی از خانواده ها زمانی به پزشک رجوع می کنند که وضعیت فرد بسیار وخیم شده و او گرفتار بی قراری شدید یا از دست دادن کنترل رفتاری شده است.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در گفتگو با رادیو سلامت گفت: با مداخلات پزشکی و مراقبتی بموقع، می توان روند پیشروی این بیماری را تا حد زیادی کُند و آنرا به تأخیر انداخت.
وی، رجوع فوری به پزشک برای دریافت نسخه دارویی مناسب را نخستین اقدام دانست و اضافه کرد: خیلی مهم است که بدانید گاهی اوقات علایم آلزایمر با بیماریهای دیگری مثل افسردگی یا اضطراب هم راه است. پزشک با تشخیص دقیق این موارد و درمان آنها، می تواند به بهبود وضعیت حافظه و آرامش بیمار کمک نماید.
نیک صولت تصریح کرد: علاوه بر دارو، نظم در زندگی روزمره یکی از کلیدهای اصلی مدیریت این بیماری است. برای کاهش سردرگمی و حواس پرتی بیمار، باید محیط زندگی را برای او قابل پیش بینی نمود. بعنوان مثال، قرار دادن همیشگی وسایل شخصی مثل کلید، عینک و تلفن در یک مکان مشخص و ثابت، می تواند از استرس های ناشی از گم کردن اشیاء پیشگیری کند.
این متخصص طب سالمندی تصریح کرد: حفظ ارتباطات اجتماعی و خانوادگی هم از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. اگر امکان بردن بیمار به محیط های بیرون برقرار است، حتما این کار را انجام دهید. در صورتیکه امکان رفت وآمد محدود است، حضور چشمگیر فرزندان و بخصوص تعامل با نوه ها می تواند معجزه کند. بازی کردن با نوه ها یا انجام کارهای کوچک در کنار آنها، سبب می شود فرد احساس مفید بودن و ارتباط با دنیای پیرامون خویش را داشته باشد.
وی، یکی از چالش های بزرگ آلزایمر را بی قراری های ناگهانی دانست و توضیح داد: مشغول نگه داشتن ذهن بیمار، بهترین راه برای رویارویی با این بی قراری ها است. لازم نیست حتما کارهای پیچیده و علمی صورت گیرد، حتی کارهای ساده ای مثل تا کردن لباس، پاک کردن سبزی یا حبوبات، یا حتی بازی با یک عروسک یا کاردستی می تواند ذهن فرد را درگیر و آرام کند.
نیک صولت در آخر اشاره کرد: هدف از این کارها، لزوماً انجام درست و دقیق آنها نیست، بلکه هدف اصلی اینست که ذهن فرد مشغول بماند و از تنهایی و بی هدفی که منجربه بی قراری می شود، جلوگیری شود. با بوجودآوردن یک برنامه روزانه منظم و فراهم کردن سرگرمی های متناسب با علایق فرد، می توان کیفیت زندگی را برای بیمار و خانواده او بسیار بهبود بخشید.
منبع: drmiveh.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب