تاثیر یک داروی آزمایشی کاهش وزن در تسکین درد آرتروز
به گزارش دکتر میوه، برمبنای یک مطالعه جدید، یک داروی آزمایشی کاهش وزن می تواند به تسکین درد و بهبود توانایی حرکتی در افراد دچار آرتروز زانو کمک نماید.
به گزارش دکتر میوه به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش دادند که حدود دوسوم از افرادی که داروی تزریقی «رِتاتروتاید» (retatrutide) را مصرف کرده اند، شاهد کاهش حداقل ۵۰ درصدی درد زانوی خود بوده اند.
به گفته محققان، افرادی که از داروی رتاتروتاید استفاده کردند، بطور میانگین ۲۰ تا ۲۵ درصد از وزن اولیه بدن خودرا از دست دادند؛ امری که موجب کاهش فشار ناشی از فعالیتهای روزمره بر زانوهای آنها شده است.
دکتر «توماس اشنایزر»، پژوهشگر ارشد این مطالعه و استاد رشته های طب فیزیکی و توان بخشی، بیهوشی و پزشکی دانشگاه نورث وسترن در شیکاگو، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «یافته ها نشان می دهند که اگر فردی دارای اضافه وزن و دچار آرتروز باشد، کاهش وزن قابل توجه از راه این درمان، احیانا منجربه کاهش چشم گیر درد زانو خواهد شد.»
دکتر اشنایزر اضافه کرد: «یک عامل کلیدی این است که فشار کمتری به زانوها وارد می شود؛ بنابراین درد کاسته می شود و فرد می تواند عملکرد حرکتی خودرا بهبود بخشد.»
داروی رتاتروتاید متعلق به نسل جدیدی از داروهای کاهش دهنده وزن (موسوم به داروهای GLP-۱) است؛ دسته ای که شامل داروهایی نظیر «سماگلوتاید» (با نامهای تجاری Ozempic یا Wegovy) و «تیرزپاتاید» (با نامهای تجاری Mounjaro یا Zepbound) نیز می شود.
داروهای مبتنی بر «پپتید-۱ شبه گلوکاگون» (GLP-۱)، عملکرد هورمون GLP-۱ را در بدن تقلید می کنند. این هورمون به تنظیم سطح انسولین و قند خون کمک کرده، اشتها را می کاهد و روند هضم غذا را کُند می کند.
به گفته پژوهشگران، تفاوت رتاتروتاید در این است که این دارو سه هورمون مختلف مؤثر بر گرسنگی و اشتها را هدف قرار می دهد؛ در صورتیکه سماگلوتاید بر یک هورمون و تیرزپاتاید بر دو هورمون تأثیر می گذارند.
پژوهشگران خاطرنشان کردند که به همین دلیل، میزان کاهش وزن حاصل از مصرف رتاتروتاید از محدوده ۱۰ تا ۲۰ درصدی که به طور معمول با مصرف سماگلوتاید یا تیرزپاتاید مشاهده می شود، فراتر رفته است.
در این مطالعه جدید، محققان داده های حاصل از دو کارآزمایی بالینی را که شامل بالاتر از ۱۰۰۰ بیمار بود، مورد تحلیل و بررسی قرار دادند. در این کارآزمایی ها، افراد بطور تصادفی انتخاب شدند تا یا داروی رِتاتروتاید را دریافت نمایند و یا دارونما.
شاخص توده بدنی (BMI) تمام بیماران ۲۷ یا بالاتر بود که آنها را در دسته افراد دارای اضافه وزن یا چاق قرار می داد؛ همین طور همگی به آرتروز دردناک زانو مبتلا بودند. هیچ یک از شرکت کنندگان به دیابت مبتلا نبودند.
نتایج نشان داد که ۶۳ تا ۷۰ درصد از افرادی که رتاتروتاید مصرف کردند، کاهش حداقل ۵۰ درصدی را در درد زانو تجربه کردند؛ در صورتیکه این رقم برای گروهی که دارونما دریافت کرده بودند، ۳۸ درصد بود.
این مطالعه همین طور نشان داد که حدود ۶۴ تا ۶۵ درصد از مصرف کنندگان رتاتروتاید، شاهد بهبود ۵۰ درصدی در عملکرد زانو بودند، در صورتیکه این میزان در گروه دریافت کننده دارونما ۳۳ درصد بود.
به گفته محققان، این بهبود مستقیماً با کاهش وزن بیماران مرتبط بود.
اشنایزر اظهار داشت: «شرکت کنندگان پاسخ های شایان توجهی نشان دادند. خیلی از افراد حاضر در این مطالعه وزن قابل توجهی کم کردند، بطوریکه تعدادی از آنها تا حدود ۴۵ کیلوگرم یا بیشتر وزن از دست دادند.»
عوارض گوارشی مانند حالت تهوع، اسهال و یبوست، شایع ترین عوارض جانبی در بین مصرف کنندگان رتاتروتاید بودند. بسته به میزان دوز مصرفی، حدود ۴ تا ۸ درصد از بیماران به سبب همین عوارض گوارشی مجبور شدند مصرف دارو را متوقف کنند.
اشنایزر اظهار داشت بیمارانی که وزنشان در ایجاد درد زانو نقش دارد، باید برای کاهش تأثیر آرتروز، ابتدا اقداماتی نظیر اصلاح رژیم غذایی، ورزش و سایر تغییرات در سبک زندگی را شروع کنند.
پژوهشگران می گویند گام بعدی در این تحقیقات، بررسی این مساله است که آیا رتاتروتاید می تواند روند پیشرفت آرتروز را به اندازه ای کُند کند که احتیاج به جراحی تعویض مفصل زانو به تعویق بیفتد یا خیر.
اشنایزر اظهار داشت: «هدف غائی این است که بتوانیم درد افراد را کاهش دهیم و جلوی پیشرفت آرتروز (استئوآرتریت) آنها را بگیریم.»
همچنین محققان قصد دارند بررسی نمایند که آیا این داروها می توانند به تسکین درد آرتروز زانو در افرادی که اضافه وزن ندارند نیز کمک کنند یا خیر.
اشنایزر اضافه کرد: «تصور می شود که این داروها دارای خاصیت ضدالتهابی قابل توجهی هستند، اما مکانیسم دقیق آن هنوز بطورکامل شناخته نشده است.»
او در ادامه اضافه کرد: «اینکه آیا علاوه بر کاهش فشار وارده، کم کردن التهاب مفصل نیز حائز اهمیت می باشد یا خیر، نیازمند تحقیقات بیشتری است؛ بدین سبب از دیدگاه من، این هنوز یک گام نخست به حساب می آید. من مدت ها است که در عرصه آرتروز فعالیت می کنم و معتقدم این یافته ها فرصت هایی را برای انجام مطالعات خیلی بیشتر جهت درک بهتر این عارضه فراهم می آورد.»
داروی «رتاتروتاید» هنوز به تأیید سازمان غذا و داروی ایالات متحده نرسیده است.
به طور خلاصه، این هورمون به تنظیم سطح انسولین و قند خون کمک کرده، اشتها را کاهش می دهد و روند هضم غذا را کُند می کند. بگفته محققان، تفاوت رتاتروتاید در اینست که این دارو سه هورمون مختلف مؤثر بر گرسنگی و اشتها را هدف قرار می دهد؛ در صورتی که سماگلوتاید بر یک هورمون و تیرزپاتاید بر دو هورمون تأثیر می گذارند. محققان خاطرنشان کردند که به همین دلیل، میزان کاهش وزن حاصل از مصرف رتاتروتاید از محدوده ۱۰ تا ۲۰ درصدی که به صورت معمول با مصرف سماگلوتاید یا تیرزپاتاید مشاهده می شود، فراتر رفته است. در این مطالعه جدید، محققان داده های حاصل از دو کارآزمایی بالینی را که شامل بیشتر از ۱۰۰۰ بیمار بود، مورد تجزیه وتحلیل قرار دادند. هیچ یک از شرکت کنندگان به دیابت مبتلا نبودند. نتایج نشان داد که ۶۳ تا ۷۰ درصد از افرادی که رتاتروتاید مصرف کردند، کاهش حداقل ۵۰ درصدی را در درد زانو تجربه کردند؛ در صورتی که این رقم برای گروهی که دارونما دریافت کرده بودند، ۳۸ درصد بود. این مطالعه همچنین نشان داد که حدود ۶۴ تا ۶۵ درصد از مصرف کنندگان رتاتروتاید، شاهد بهبود ۵۰ درصدی در عملکرد زانو بودند، در صورتی که این میزان در گروه دریافت کننده دارونما ۳۳ درصد بود. بگفته محققان، این بهبود مستقیماً با کاهش وزن بیماران مرتبط بود. اشنایزر عنوان کرد: شرکت کنندگان پاسخ های شایان توجهی نشان دادند. همینطور محققان قصد دارند بررسی نمایند که آیا این داروها می توانند به تسکین درد آرتروز زانو در افرادی که اضافه وزن ندارند هم کمک کنند یا خیر. اشنایزر افزود: تصور می شود که این داروها دارای خاصیت ضدالتهابی قابل توجهی هستند، اما مکانیسم دقیق آن هنوز بطورکامل شناخته نشده است.
منبع: drmiveh.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب