یک جراحی کم نظیر در بروجرد دست قطع شده نوجوان باردیگر به بدن برگشت
دکتر میوه: تیمی از ارتوپد، جراح عروق، جراح ترمیمی و متخصص بیهوشی در بیمارستان شهید چمران بروجرد، برای برگرداندن دست به بدن یک نوجوان دست به یک جراحی چندساعته کم نظیر زدند.
خبرگزاری مهر- گروه استان ها: یکیروستاهای اطراف بروجرد برای نوجوانی که بامداد آن روز راهی محل نگهداری گوسفندانش شده بود، قرار نبود صحنه یک حادثه کم سابقه باشد. همه چیز از یک کار معمولی شروع شده بود؛ رفتن برای آب دادن به گوسفندان.
اما چند لحظه بعد، یک قطعه آهن بیرون زده از پمپ تراکتور، مسیر زندگی او را تغییر داد.
خود نوجوان در شرح آن چه اتفاق افتاده، از همان چند ثانیه ای می گوید که میان کار روزمره و حادثه مرگبار فاصله انداخت.
به گفته او، بامداد حدود ساعت هشت یا ۹ برای آب دادن به گوسفندان رفته بود. این دفعه قسمتی از آهن دستگاه بیرون زده بود و وقتی لباسش به آن گیر کرد، با اولین چرخش دستگاه دستش نیز درگیر شد.
حادثه آن قدر سریع صورت گرفت که مجالی برای واکنش باقی نماند. دست از ناحیه بازو جدا شد و در آب افتاد.
در چنین حوادثی، زمان تنها یک عدد روی ساعت نیست؛ گاهی فاصله میان یک صدمه برگشت پذیر و یک صدمه دائمی است. دست قطع شده باید هرچه سریع تر به مرکز درمانی برسد و تیم جراحی نیز باید قبل از آن که بافت ها فرصت بیشتری برای صدمه ببینند، وارد عمل شود.
این بار نیز زنجیره درمان از همان لحظه حادثه شروع شد.
کمتر از هشت دقیقه تا رسیدن امداد
پس از حادثه، اضطراب در روستا بالا گرفت. حادثه ای رخداده بود که شدت آن برای خانواده و اطرافیان قابل تصور نبود؛ نوجوانی که تا چند لحظه پیش مشغول کار روزانه بود، حالا با قطع عضو روبه رو شده بود و باید در سریع ترین زمان ممکن به بیمارستان می رسید.
یکی از کارکنان اورژانس بروجرد در رابطه با عملیات امدادرسانی می گوید نیروهای اورژانس در کمترین زمان ممکن به محل حادثه اعزام شدند و فاصله زمانی رسیدن آنها به محل، کمتر از هشت دقیقه بوده است.
این سرعت در چنین حادثه ای اهمیت ویژه ای داشت؛ چونکه مرحله بعدی، انتقال بیمار به بیمارستان و آماده سازی او برای جراحی بود.
دست جداشده نیز باید همراه بیمار به مرکز درمانی می رسید؛ عضوی که حالا تمام امید خانواده برای بازگشت آن به بدن نوجوان به آن گره خورده بود.
مسیر بیمارستان؛ چند دقیقه ای که طولانی شد
برای خانواده، مسیر روستا تا بیمارستان شهید چمران بروجرد دیگر یک مسیر معمولی نبود.
مادر نوجوان از آن روز به عنوان یکی از سخت ترین تجربه های زندگی خانواده یاد می کند. حادثه ای که در زمانی کوتاه اتفاق افتاده بود، خانواده را در مقابل تصمیم ها و نگرانی هایی قرار داده بود که هیچ کس برای آن آماده نبود.
در بیمارستان، دیگر فرصت برای نگرانی باقی نمانده بود. یک تیم درمانی باید در رابطه با چگونگی بازگرداندن دست تصمیم می گرفت و جراحی را در کمترین زمان ممکن آغاز می کرد.
در چنین شرایطی، موفقیت فقط به مهارت یک جراح وابسته نیست. چند تخصص باید کنار هم قرار بگیرند؛ استخوان باید تثبیت شود، عروق باید باردیگر به یکدیگر متصل شوند و عضلات و اعصاب نیز تا حد امکان ترمیم شوند.
در نهایت، تیمی به سرپرستی دکتر محمد گرشاسبی، فوق تخصص عروق، وارد این فرایند شد.
جراحی ای که چند تخصص را کنار هم آورد
دکتر محمد گرشاسبی سرپرست تیم در رابطه با وضعیت نوجوان بعد از انتقال به بیمارستان توضیح می دهد که دست او از ناحیه بازو قطع شده بود و با این حال، زمان مناسب برای انجام اقدامات درمانی فراهم شده بود.
به گفته او، فرایند جراحی مرحله به مرحله پیش رفت. ابتدا دکتر مهدوی، جراح ارتوپد، مسئولیت بخش استخوانی عمل را بر عهده گرفت و استخوان را با استفاده از پلاک تثبیت کرد. بعد از آن، مرحله ترمیم عروق انجام شد و شریان و وریدهای دست باردیگر به یکدیگر پیوند خوردند.
اما بازسازی دست در همین مرحله پایان نمی یافت. بخش دیگری از صدمه در ارتباط با عضلات و اعصاب بود؛ بدین سبب جراح ترمیمی نیز وارد عمل شد و ترمیم عضلات و اعصاب را انجام داد.
این یعنی یک دست قطع شده باید در یک فرایند چندمرحله ای باردیگر به بدن متصل می شد؛ استخوان، عروق، عضلات و عصب هرکدام قسمتی از یک زنجیره بودند که موفقیت نهائی عمل به هماهنگی میان آنها وابسته بود.
گرشاسبی با اشاره به این مراحل، انجام عمل را نتیجه همکاری تیمی می داند؛ جراحی که در آن ارتوپدی، جراحی عروق، جراحی ترمیمی و بیهوشی در کنار یکدیگر قرار گرفتند.
چهار ساعت مبارزه برای بازگرداندن یک دست
جراحی در کمترین زمان ممکن آغاز شد، اما کوتاه بودن زمان شروع درمان به مفهوم ساده بودن عمل نبود.
طاهری، متخصص بیهوشی، می گوید بیمار در اولین فرصت تحت بیهوشی قرار گرفت و تیم درمان برای انجام عملی که دست کم سه تا چهار ساعت طول کشید، وارد فرایند جراحی شد.
چند ساعت، بیمار روی تخت عمل بود و تیم جراحی تلاش می کرد ساختارهای مختلف صدمه دیده را باردیگر به هم متصل کند.
برای خانواده اما زمان شکل دیگری داشت؛ هر دقیقه ای که می گذشت، با یک سؤال بزرگ همراه بود: آیا دست باردیگر زنده خواهد شد؟
در جراحی های این چنینی، تنها کنار هم قرار دادن بخش قطع شده کافی نیست. باید جریان خون به بافت ها برگردد و ساختارهای مختلف تا حد امکان ترمیم شوند. به همین دلیل، موفقیت اولیه عمل نیز پایان مسیر درمان محسوب نمی شود.
با این حال، اولین هدف تیم درمان محقق شد؛ دست باردیگر به بدن متصل شد و جریان خون در آن برقرار شد.
لحظه ای که دست باردیگر گرم شد
پس از جراحی، حالا نوبت به بررسی وضعیت دست و اطمینان از عملکرد پیوندهای انجام شده رسیده بود.
در یکی از لحظات بعد از عمل، دکتر گرشاسبی در ملاقات با نوجوان از او در رابطه با وضعیت عمومی اش می پرسد و وقتی مطمئن می شود غذا خورده و حال عمومی اش مناسب می باشد، وضعیت دست را نیز بررسی می کند.
دست گرم شده بود؛ نشانه ای که برای تیم درمان اهمیت داشت.
گرشاسبی در گفت و گو با نوجوان، او را به آرامش دعوت می کند و با اشاره به گرم بودن دست و مناسب بودن وضعیت پیوند، از امید به بهبودی تدریجی او سخن می گوید.
برای نوجوانی که تنها چند ساعت قبل دستش را در یک حادثه از دست داده بود، دیدن باردیگر دست و احساس گرمای آن می توانست اولین نشانه بازگشت امید باشد.
«هیچ کس امید نداشت بتوانیم این کار را انجام دهیم»
یکی از اعضای کادر جراحی، سختی این عمل را تنها در پیچیدگی فنی آن خلاصه نمی کند؛ بلکه می گوید قبل از انجام جراحی، امید چندانی به این که چنین کاری در این شرایط امکانپذیر باشد وجود نداشت.
به گفته او، دکتر گرشاسبی با جسارت وارد این جراحی شد و توانست فرایند پیوند را به گونه ای موفق پیش ببرد.
این نگاه، بخش دیگری از ماجرای این عمل را آشکار می کند؛ این که در پزشکی، گاهی موفقیت یک جراحی از همان لحظه تصمیم گیری شروع می شود. تصمیمی که باید میان احتمال موفقیت، وضعیت بیمار، زمان گذشته از حادثه و امکان بازسازی عضو گرفته شود.
در این مورد، تیم درمان تصمیم گرفت برای بازگرداندن دست تلاش کند و نتیجه، دست کم در مرحله نخست، امیدوارکننده بود.
مادر: یکی از سخت ترین روزهای زندگی ما بود
خانواده نوجوان در تمام این مدت، کنار تخت و پشت درهای اتاق عمل، منتظر نتیجه بودند.
مادر کودک این حادثه را تجربه ای خیلی سخت برای خانواده توصیف می کند و می گوید اتفاقی که دو روز پیش برای آنها رخداده، همچون تلخ ترین و دشوارترین اتفاقاتی بوده که خانواده با آن مواجه شده است.
پدر اما بعد از موفقیت جراحی، نگاه دیگری به ماجرا دارد. او از پزشکان و کادر درمان تشکر می کند و بازگرداندن دست فرزندش را اتفاقی بزرگ برای خانواده می داند.
جراحی به اتمام رسید، اما درمان تازه شروع شده است
در چنین صدمه هایی، انجام موفق عمل جراحی تنها یک مرحله از مسیر درمان است. حالا دست نوجوان باید روزهای بعد از پیوند را پشت سر بگذارد. جریان خون برگشته است، اما بازگشت حس و حرکت نیازمند زمان خواهد بود.
اعصاب برای بازگشت عملکرد، به زمان و مراقبت نیاز دارند و عضلات نیز باید کم کم توان خویش را بازیابند. از طرف دیگر، وضعیت استخوان و عروق ترمیم شده نیز باید تحت نظر باشد.
به همین دلیل، خانواده و تیم درمان حالا وارد مرحله ای شده اند که شاید از نظر ظاهری آرام تر باشد، اما برای نتیجه نهائی اهمیت زیادی دارد: انتظار، مراقبت و پیگیری.
نوجوانی که تا قبل از حادثه زندگی روزمره خویش را در روستا و در کنار خانواده می گذراند، حالا باید دوره ای از درمان و توان بخشی را بپیماید تا مشخص شود این دست تا چه اندازه می تواند عملکرد گذشته خویش را بازیابد.
اهمیت نجات عضو کودک و جراحی در شهر محل سکونت
یکی از نکات قابل توجه این جراحی، انجام آن در بروجرد و فراهم شدن امکان درمان نوجوان در شهر خود است.
در چنین حوادثی، تصور عمومی امکان دارد این باشد که بیمار برای اقدامات پیچیده باید به مراکز درمانی خارج از شهر و حتی استان منتقل شود. اما این مورد نشان داد که یک تیم چندتخصصی در بیمارستان شهید چمران بروجرد توانسته است در مقابل یک صدمه شدید، وارد عمل شود و برای حفظ عضو تلاش کند.
دستی که هنوز قصه اش تمام نشده
صبح آن روز، دست نوجوان در آب افتاد و خانواده اش برای لحظاتی با تصور از دست رفتن همیشگی آن مواجه شدند. چند ساعت بعد، همان دست باردیگر به بدن بازگشت؛ نه به مفهوم آن که همه چیز تمام شده باشد، بلکه به مفهوم آغاز یک فرصت تازه.
جریان خون برقرار شده است و گرمای دست، اولین نشانه امیدوارکننده بعد از جراحی محسوب می شود. اما بازگشت حس و حرکت، داستانی زمان بر است و باید مرحله به مرحله دنبال شود.
این بار، نوجوان بروجردی فرصت باردیگر ای را در شهر خودش به دست آورده است؛ فرصتی که حاصل سرعت امدادرسانی، تصمیم به جراحی و همکاری چند تخصص پزشکی در یک اتاق عمل بود.
حالا نوبت صبر است؛ صبر به جهت اینکه دستِ بازگشته، باردیگر قسمتی از زندگی روزمره صاحبش شود.
منبع: drmiveh.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب